Resy Croonenberg

Resy Croonenberg

Mijn vader tekende in zijn vrije tijd. Maar het is de creativiteit van mijn moeder, die mij gevoed heeft. Ze was altijd dingen aan het maken. Op woensdagmiddag stuurde ze ons er op uit om bij de pannenfabriek klei te halen en ging ze met ons ‘kleien’. Ze naaide kleren en maakte lampenkappen. Met kerst verduisterde ze de kamer en bouwde er een kerststal met levensgrote poppen. Mijn vader deed de techniek, hij zorgde voor het licht. De engel en Jozef hadden lantaarntjes. Wij konden als kind op de knopjes drukken Creativiteit was een vanzelfsprekendheid. Een van mijn broers is restaurateur geworden en een andere professioneel keramist-beeldhouwer. Alle vijf broers en mijn zus schilderden. Op de middelbare school schreef ik voor kunstgeschiedenis twee scripties: een over de Etrusken en een over Rodin naar aanleiding van kunstkaarten die bij de boekhandel uitgestald waren bij het uitgiftepunt.

Na de middelbare school volgde ik een tweejarige avondopleiding creatieve handvaardigheid voor jeugdbegeleiding bij Peter van de Locht in Weurt. Een prachtige opleiding met veel verschillende opdrachten. Misschien had ik er mijn werk van kunnen maken, maar het buurtwerk met jongeren zag ik uiteindelijk niet zitten. Een tijd later volgde ik bij Toon Thijs een cursus keramiek om driedimensionaal te leren werken.

Ik woonde in Nijmegen en wilde daar studeren. Het had kunstgeschiedenis kunnen worden, maar er moest brood op de plank komen. Daarom koos ik onder meer voor orthopedagogiek. En daarin vond ik na mijn afstuderen ook een baan waar ik veel voldoening uit heb gehaald.
Na een aantal jaren schreef ik mij in aan de Lindenberg voor een cursus beeldhouwen in steen bij Peter Dekker. Dat heb ik een jaar of vijf gedaan. Hij vroeg me om te assisteren bij een activiteit van Kubes, voor blinden en slechtzienden. Zo kwam ik in contact met leden van Groep 85, de zaterdagse lesgroep van Peter. Zij vroegen me mee om in de oude steengroeve op Isle of Portland te gaan beeldhouwen, ook al was ik geen lid van Groep 85. Ook ging ik een aantal jaren in de zomer in Frankrijk beeldhouwen. Rond 2005 kon ik weer instappen op de Lindenberg, in Groep 85. Peter was toen al lang met pensioen.

Meestal heb ik meerdere beelden tegelijk onder handen. Soms begint het met een idee, waar ik een steen bij zoek. Soms met steen, waar ik dan intuïtief mee aan de slag ga. Al doende pas ik mijn plan aan. Soms moet ik de steen een tijd apart leggen voor ik ermee verder ga. Ik werk graag met allerlei steensoorten maar ik heb een voorkeur voor wit marmer en cristallino-marmer. Als de grootte van de steen daarom vraagt begin ik met de haakse slijper of sla ik er met de jop stukken steen af. Van dan af werk ik verder met beitels en vijlen. De ideeën kunnen verschillende bronnen hebben. Het menselijk lichaam, in het bijzonder wat mij zelf bezighoudt: ruggengraat, baarmoeder. Of de natuur, bijvoorbeeld zaaddozen, bladeren, en water. Het boeiendst vind ik het om de grens te onderzoeken tussen abstract en figuratief. Meestal zit in mijn beeld een verhaal of speciale betekenis. Op de achtergrond spelen natuurlijk ook andere inspiratiebronnen mee: musea, beeldentuinen, kunstboeken. Ik streef ernaar iets te maken wat er nog niet is.

Heel bijzonder vind ik het dat we met onze groep ook de mogelijkheid hebben om monumentaal te werken. Eerst in Portland, nu in Les Avins. Enorm fascinerend en spannend. Samen met een groep de passie delen en genieten van de gezelligheid. Iets maken enkel en alleen voor het plezier van het zagen, beitelen en hakken.

Contact:
r.croonenberg51@gmail.com