Marjo Dubbeldam

Marjo Dubbeldam

Als ik mij moet karakteriseren zou ik zeggen: ik ben een verzamelaar. Etnische sieraden, Chinees porselein, glazen bollen, betelnotenkrakers, lodereindoosjes en reukflesjes, nandi’s. Als ik er twee van iets heb, ga ik op jacht naar meer. Verder houd ik van lezen, maar vooral van mijn vak. Naast mijn werk als organisatieadviseur, verandermanager, coach en bestuursadviseur heb ik ook altijd bestuurlijke functies gehad. Ik probeer regelmatig te publiceren en zit ik in de redactie van een vaktijdschrift.

Waarom ik ging beeldhouwen? Mijn man zat op beeldhouwen. Ergens in het begin van deze eeuw haalde hij me over om dat ook te gaan doen. We kregen les van Miss Marble oftewel Ellis Schoonhoven en ze heeft me technisch goed leren hakken. Het is iedere keer een bijzondere ervaring hoe je vanuit niets iets kunt maken. Ideeën voor een beeld kunnen overal vandaan komen. Het kan een detail in een beeld zijn, of iets wat ik zie op een tentoonstelling of in een beeldenpark. Het liefst werk ik met marmeren stenen die door de rivier gevormd zijn. Dus niet met vierkante blokken. Het schoonmaken en ‘pellen’ van de steen komt eerst. Daarbij let ik op eventuele breuklijnen en kijk hoe stevig de steen is. ‘De steen moet spreken’, heb ik geleerd. En zo’n steen moet ook niet te groot zijn, want ik wil het beeld zelf kunnen tillen.

De laatste jaren werk ik non-figuratief. Opeens komt er een lijn in de steen of zie ik een holte of schaduw ontstaan. Mijn stenen hebben geen sokkel nodig. Ze moeten in principe in alle standen kunnen staan of liggen en van alle kanten perfect afgewerkt zijn. Ik noem het ook wel ‘wiebelstenen’. De textuur is vaak glad. Het mooie van marmer is dat het na polijsten (tot maximaal 400 korrelgrootte, want anders gaat het te veel glimmen) fluweelzacht aanvoelt. En er mogen geen witte puntjes te zien zijn van te harde slagen met de puntbeitel. Beeldhouwen of hakken is voor mij een vorm van yoga. Ik denk nergens aan en ben volledig gefocust op de steen. Omdat Ellis met haar cursussen stopte, heb ik een andere beeldhouwgroep gezocht en gevonden. In 2024 werd ik lid van Groep 85. En dat voelt goed!